Aby wyruszyć w podróż, trzeba zrobić pierwszy krok. Kasia Haber, ruszyła w podróż niezwykłą, pełną przygód, introspekcji, przełamującą własne bariery i przekonania. Tym krokiem, było chwycenie szkicownika i ołówka i stworzenie rysunku fragmentu wnętrza. Po raz pierwszy, po latach, osoba zanurzona całą sobą w sztuce, cudzej sztuce, pozwoliła sobie na wypowiedź językiem artystycznej kreacji. Jako kuratorka, Kasia Haber zorganizowała wystawy dziesiątkom artystów, jako wnuczka malarza, wzrastała praktycznie w pracowni. Gdy wreszcie powiedziała sobie w duszy: „teraz ja”, zaowocowało to eksplozją twórczości. W ciągu kilku miesięcy, powstało ponad dwieście rysunków.
Rysunek jest w swej istocie medium bardzo intymnym. Służy często jako szybka notatka, migawkowa rejestracja chwili. Zestaw prac Kasi, to właśnie łapczywe chwytanie chwil, zapis obrazów z najbliższego otoczenia. Nie zaskakuje zatem tytuł wystawy, wybrany przez artystkę. Ulotność wspomnień zamknięta w „Memuarach”, przenosi je w wymiar ponadczasowy. Styl Kasi Haber jest natychmiast dojrzały i rozpoznawalny. Tworzone śmiałą linią rysunki budzą skojarzenia z Matissem lub notatkami Józefa Czapskiego, są jednak całkowicie wolne od jakiegokolwiek zapatrzenia się w innego artystę. Kasia Haber rysując swoje dzieci, wnętrze mieszkania, buty i inne bliskie sobie motywy, manifestuje swoją wolność od wszelkich ograniczeń. Nie są to memuary znudzonej gospodyni domowej, jest to manifest wręcz feministyczny.
Agnieszka Zawisza
Kurator wystawy
